26 september 2017 - 6 Tishri 5778
   
Text Size

Hoe kan ik Gods toorn rijmen met Zijn liefde?

Gods-liefde-toornToen Evan Almighty in de bioscopen verscheen, waren sommige evangelische christenen bezorgd over sommige heiligschennende elementen van de film. Een van hun specifieke bezwaren bracht me aan het denken.

door Carolyn Arends, vertaling Anny Venmans

In die film beweert God (gespeeld door Morgan Freeman) dat mensen de clou van het verhaal van de Ark van Noach missen, omdat zij denken dat het over Gods woede gaat, terwijl het in werkelijkheid een “liefdesverhaal” is. Enkele christenen beschouwden die uitspraak als een beledigende vervorming van het verhaal uit Genesis over Gods toorn. Hun protest bracht me tot nadenken over wat ik als een fundamenteel belangrijke vraag beschouw: is er wel een verhaal over God dat geen liefdesverhaal is?

Toen ik opgroeide had ik twee beelden van God. Het eerste was door een afbeelding op mijn slaapkamer van Jezus die de kinderen zegent. Na het gebedje voor het slapen gaan stelde ik me voor dat ik een van die kinderen was die door Jezus omhelsd werd. Alles op dat schilderij versterkte het eerste ding dat mij op zondagsschool geleerd was: God is liefde.

Het andere beeld van God, dat ik in gedachten had, noem ik “de wraakzuchtige God”, een kruising tussen een “Vadertje Tijd” met een slecht humeur en een beschuldigende “Uncle Sam”. Dat beeld hielp mij eraan te denken dat God de zonde haat, en versterkte het tweede ding dat ik op de zondagsschool leerde: God is Heilig.

We zongen over genade in mijn gemeente en we meenden het. Maar we geloofden dat uitsluitend Gods liefde benadrukken ons verlangen naar een heilig leven zou verminderen. Dus periodiek donderde onze predikant over Gods toorn en oordeel om te garanderen dat we nooit “zacht tegenover zonde” waren.

God is liefde, MAAR God haat zonde. Hoe houdt je deze twee realiteiten in balans? Onbewust ontwikkelde ik een theologie die afwisselend God de Zoon en God de Vader als goede en slechte politieagent voorstelde, met de Heilige Geest die zich erin mengt als sympathieke reclasseringsambtenaar.

Ik beweerde dat God de hele weg liefde was, maar ik kon er niets aan doen dat ik diep van binnen veronderstelde dat Hij een beetje zoals ik was. Zelfs Zijn liefde moest grenzen hebben. Ze stopte bij de zonde en veranderde in toorn. Natuurlijk.

Mijn inzichten begonnen te veranderen toen ik Baxter Krugers beschrijving van Gods toorn en Zijn liefde in actie las – Zijn nadrukkelijk “Nee!” tegen alles dat naar onze vernietiging leidt. Dat gezichtspunt draaide voor mij en mijn echtgenoot een schakelaar om. Als onze dochter in het naderende verkeer stapte kon zij onze reactie (een schreeuwend “nee!” en het plotseling wegrukken van de gevaarlijke weg) als ruw en liefdeloos ervaren. Maar in werkelijkheid was het een uitdrukking van onze hevigste en puurste liefde. Zit het zo ook met God?

Wat als Gods toorn geen opschorting, restrictie of zelfs een tegenstelling van Zijn liefde is maar een uiting ervan? Wat als de zonde God niet zozeer bedroeft omdat het Zijn gevoel kwetst, maar meer nog: dat Hij de zonde haat, omdat het onze waarneming verstoort en ons van Hem scheidt?

Kortgeleden vertelde mijn vriendin Liliane me haar bekeringsverhaal. Jaren geleden overhandigde iemand haar een pamflet met Jezus op de omslag die vroeg: “Houd je van mij?” Ik kan eerlijk niet zeggen dat ik dat doe, fluisterde Liliane tegen Jezus. Ik vind U heus wel aardig, maar ik wil U toch beter leren kennen.

Liliane bezocht een jaar de gemeente en bracht tijd door met mensen die Jezus kenden. Op een dag besefte ze ineens dat ze van Hem hield. Hij had haar hart veroverd.

“Dat hele eerste jaar las ik geen Bijbel en ik ben echt blij dat ik wachtte”, vertelde ze mij en lachte om mijn gefronste wenkbrauwen. “Als je met iemand kent die je echt vertrouwt kun je, als het moet, harde dingen zeggen. Nu ik God ken zie ik Zijn liefde door de hele Bijbel heen, zelfs in de harde stukken”.

Er zijn enkele tamelijk ruwe passages in de Heilige Schrift. Het is moeilijk om bijvoorbeeld het verhaal van Sodom en Gomorra in het kader van een liefdesverhaal te plaatsen. Maar als we echt geloven dat God niet alleen liefheeft, maar liefde is, moeten we geloven dat Hij niets kan ondernemen dat niet door liefde bezield is.

Mijn gemeente had gelijk om bezorgd te zijn dat een ontoereikend begrip van Gods rechtvaardigheid zou leiden tot zonde. Tenslotte was een van satans strategieën bij Eva het ondermijnen van de werkelijkheid van Gods oordeel: “Gij zult geenszins sterven” (Genesis 3:4).

Maar deze kwaadaardige tactiek was in de eerste plaats bedoeld om Eva aan het twijfelen te brengen over Gods liefde en karakter: “God heeft zeker wel gezegd: ‘Gij zult niet eten van enige boom in de hof’?” (Genesis 3:1). Zijn strategie werkte toen en werkt nu. Onze zonde is niet alleen geworteld in een gebrek aan eerbied voor Gods heiligheid, maar ook in een grondig onvoldoende begrijpen van Zijn liefde.

God is liefde, DUS haat God zonde. We zijn geliefd met een heilige liefde die steeds weer “Nee!” roept tegen de dingen die ons willen vernietigen. We zijn deel van een heroïsch liefdesverhaal, en wat we allemaal wanhopig nodig hebben is de Auteur beter te leren kennen.

(Bewerkt uit “De genade van de toorn”. De schrijfster, Carolyn Arends, is een zangeres-songschrijfster die een award won en behalve schrijfster ook filmcriticus is. Ze woont met haar man en twee kinderen in Vancouver)

columns
Maximum Life maakt gebruik van cookies om de website en het gebruiksgemak te verbeteren.                               ANBI
sluiten
Site Meter