23 april 2017 - 27 Nisan 5777
   
Text Size
Fout
  • Unable to load Cache Storage: database
  • Unable to load Cache Storage: database
  • Unable to load Cache Storage: database
  • Unable to load Cache Storage: database
  • Unable to load Cache Storage: database
  • Unable to load Cache Storage: database
  • Unable to load Cache Storage: database
  • Unable to load Cache Storage: database
  • Unable to load Cache Storage: database
  • Unable to load Cache Storage: database

Terug naar het christen zijn van weleer

corrie-ten-boomWe hebben stemmen uit het verleden nodig – zoals die van Andrew Murray, Corrie Ten Boom (foto) en Charles Spurgeon – om onze weg naar de toekomst te helpen vinden
 
door J. Lee Grady, vertaling Durk Hoekstra
 
Tijdens een bezoek aan mijn ouders in Georgia vroegen twee van mijn dochters of ze een oude bandopname van mijn vader mochten beluisteren, die hij van mij had gemaakt in 1962, toen ik nog maar vier jaar oud was. Mijn vader rommelde door een paar oude laden en vond de oude band, die nog goed bleek te zijn. Hierna ging hij naar de garage en vond daar de oude bandrecorder, die in geen jaren meer gebruikt was.
 
Tot onze verbazing speelde de bandrecorder de iets verfrommelde band af zonder deze te breken en mijn dochters hoorden me – in een kinderlijk ‘zuidelijk’ accent – vertellen over een vakantie in Florida en een dagje vissen met mijn grootvader. Na deze tape zette ik er een andere band op, opgenomen in 1956. Hierop stond een gesprek met mijn vaders moeder, die overleden was voordat ik geboren werd.
 
Het was eng om haar stem te horen. Ik had haar nog nooit gehoord, toch klonk het vertrouwd in mijn oren. Na dat korte fragment van de band luisterden we naar stukjes van mijn andere drie grootouders – allemaal overleden in de jaren ’60 of ’70. Hun stemmen haalden lang geleden begraven herinneringen bij me omhoog.
 
Deze geluiden uit het verleden herinnerden me aan enkele andere stemmen uit een ver verleden waar ik kort geleden naar geluisterd had. Het zijn de stemmen van overleden christenen – schrijvers van klassiek geworden boeken en liederen - die we vandaag de dag bijna vergeten zijn.
 
Hun namen klinken je mogelijk bekend in de oren: Jonathan Edwards, John Wesley, Charles Finney, Catherine Booth, Andrew Murray, Evan Roberts, Charles Spurgeon, Fanny Crosby, E.M. Bounds, Watchman Nee, A.W. Tozer, William Seymour, A.B. Simpson, Corrie Ten Boom, Leonard Ravenhill en Fuchsia Pickett.
 
Ze kunnen allemaal bestempeld worden als grondleggers van een opwekking. Al deze mensen daagden de christenen van hun generatie uit om berouw en nederigheid als levensstijl te omarmen. Zij leefden een leven van geestelijke volwassenheid en hadden door hun geloofsleven een goede reputatie, waar maar enkelen van ons vandaag de dag aan denken, laat staan dat ze er naar willen of kunnen leven.
 
Als ik hun woorden lees, voel ik me net als ik me voelde na het horen van de stemmen van mijn grootouders op die oude band. Ik voel me alsof ik een geestelijk koninkrijk betreed wat bijna uitgestorven lijkt te zijn.
 
Wat was het geheim van deze grote christenen, die hun nalatenschap in hun boeken hebben begraven? Ze beschouwden nederigheid, onzelfzuchtigheid en offergaven als de kroon op hun christelijke reis door het leven. Ze riepen de kerk op om te sterven aan zelfzucht, hebberigheid en ambities. Ze wisten wat het betekende om een bediening te hebben voor de verloren zielen. Zij zagen de Glorie van het Koninkrijk en verlangden volledige overgave van de mens. Ze daagden Gods kinderen uit tot het najagen van gehoorzaamheid – zelfs als gehoorzaamheid pijn doet.
 
De liederen, die ze maakten, straalden een niveau van toewijding uit, dat vreemd is in onze aanbidding van vandaag de dag. Ze zongen veel over het Kruis en het wonder daarvan. Hun aanbidding richtte zich op het Bloed en de kracht van het Bloed. Ze zongen liederen met woorden die het hart diep raakten met grote overtuiging, zoals uit When I Survive the Wondrous Cross:
 
My richest gain I count but loss
And pour contempt on all my pride
Forbid it Lord that I should boast
Save in the death of Christ, My God
 
(Ik wil om U zijn zonder trots – ik acht verlies wat ik verwierf – bewaar me dat ik roemen zou – dan in mijns Heren Christi dood; uit een oude vertaling van het liedboek voor de kerken, vertaling W. Barnard.)
 
In veel kerken wordt het Kruis nu niet eens meer genoemd. Het Bloed wordt vermeden omdat we bezoekers niet voor het hoofd willen stoten. En de aanbiddingsdienst is vaak een ingeblikte voorstelling met veel poespas, maar met weinig of zonder inhoud. We kunnen veel lawaai maken, maar vaak aanbidden we niet vanuit het hart en zeker niet in tranen.
 
In de boeken, die christenen op dit moment kopen, wordt verbrokenheid vaak weinig genoemd. We zijn niet geïnteresseerd in een leven wat lijden, geduld, reiniging of de discipline van de Heer van ons verlangt. Dus zoeken we naar de christelijke variant van vergeestelijkte zelfhulp, die snel en pijnloos is.
 
Onze tank is bijna leeg. We denken dat we perfect zijn, maar net als de eerste christenen uit Laodicea zijn we eigenlijk (geestelijk) arm, blind en naakt. Ook wij moeten terugkeren naar onze eerste liefde maar we weten niet waar en hoe we aan die reis moeten beginnen.
 
Deze stemmen uit het verleden kunnen ons helpen de weg terug te vinden. Ik heb mezelf teruggevonden door boeken te lezen van Ravenhill, Ten Boom, Murray en Spurgeon in de afgelopen tijd. Ik heb zelfs een oud gezangenboek opgezocht en de rijkheid van gezangen teruggevonden, die ik jaren geleden had opgeruimd – omdat ik dacht dat al die oude dingen geen frisse, nieuwe zalving meer konden bevatten.
 
Ik realiseer me nu dat ik deze oude schat weer moet opgraven. Wij kunnen onze hedendaagse generatie nooit effectief bereiken als we de nederigheid, verbrokenheid, de heiligheid, de zware arbeid en het zwoegen voor het Evangelie niet opnieuw tot leven brengen, datgene wat onze spirituele voorvaders beschouwden als het normale christelijke leven.
 
(J. Lee Grady is redacteur van het Amerikaanse blad Charisma.)

columns
Maximum Life maakt gebruik van cookies om de website en het gebruiksgemak te verbeteren.                               ANBI
sluiten
Site Meter